Alle begin is.. moeilijk?

“Je moet ergens beginnen toch?” Ik wil hier een heel mooi verhaal van maken omdat het een eerste post is, of zoals de internet veteranen onder ons zouden zeggen een fipo (first post, tja, taal.. spectaculair!), maar ik heb totaal geen inspiratie.

Het is nog net woensdag (10 september). Morgen staat de televee weer roodgloeiend van al die onzinnige 9/11 programma’s en staan alle kantoorslaven weer bij de koffieautomaat te vertellen waar ze waren tijdens dit ‘tragische’ moment. Saskia de boekhoudster had net de kinderen van school gehaald en gooit er oneliners uit in de trend van: “wat gaat de tijd toch snel!” en “wat zijn ze groot geworden!”. Ja Saskia het is fantastisch, jouw kinderen zijn heel speciaal en alleen jouw leven gaat snel.

Saskia is van het soort dat op een kringetjesverjaardag graag over haar kinderen praat. Gelukkig zijn al haar vriendinnen ook levensmoeie (bestaat dit woord? Fuck it, ik ben de Shakespeare van deze verneukte generatie) huisvrouwen die graag over hun kinderen praten. “Mijn kind is zo bijzonder, ja wiskunde kan ze niet, ze kan ook niks onthouden dat ze op school haar hoofd in proberen te duwen, máár godverdomme wat kan ze toch goed dingen onthouden die ze wél interessant vindt zeg!”. Helaas komt “Sas” Junior er niet met het ‘nuttige talent’ van het fonetisch ‘meehummen’ van teksten als “Doe het zelf, doe het samen” (Praxis, 2012) of “Wat mooi is, moet mooi blijven” (Robijn, 2013-2014). ‘Wij’ hadden het geniale: “Nieuw? Nee, Robijn Intensief”, dat zijn teksten die je later nog aan de binnekant van je kist kunt graveren met je net-geknipte nagels.

Maar ik dwaal af, het is 11 september, geniet van je televisie vanavond, op Nederland 3.. sorry NPO 3 komt vanavond een of andere idiote Jihad special, maar we weten allemaal dat we toch lekker naar onze sociaal geaccepteerde relnichten ‘Geer & Goor’ gaan kijken of het veel te populaire ‘Expeditie Robinson’.

Geef een reactie