Duisternis

Ze loopt de deur uit. Voordat ze hem achter zich dicht trekt en van buiten op sloot draait, zet ze nog snel het licht uit.

In het donker zit ik naakt en koud op de grond, met alleen mijn eigen gedachten. De herinneringen echoën in de leegte om me heen. In een poging te ontsnappen sta ik op en begin doelloos te lopen met mijn handen het duister aftastend. De smaak van fruit en rode wijn ligt op mijn tong en ik stap met mijn voeten op iets dat alleen maar gras kan zijn. De lucht wordt kouder en regeldruppels landen op mijn voorhoofd waarna ze als tranen over mijn wangen naar beneden lopen.

Een ijskoude wind blaast in mijn ogen, maar jouw omhelzing houdt me warm. Ik ruik thee zo zoet als jouw lippen. Dit moet een droom zijn en ik poog wakker te worden door mijn ogen open te sperren. Alles dat ik zie is een verblindende duisternis.

Heet zand werkt zich tussen mijn tenen door en in de verte hoor ik enthousiast een hond blaffen terwijl de geur van de zee melancholisch de binnenkant van mijn neus kietelt.

Een stilte

Een gevoel van eenzaamheid lijkt op al mijn zintuigen in te steken als een net geslepen mes.

Een klap gevolgd door het rinkelende geluid van glas dat op de grond uiteen spat als een mooie droom waaruit je te vroeg wakker wordt. Mijn uitgestoken hand raakt een plaats waar twee muren bij elkaar komen. Ik zak ineen met mijn rug richting de hoek en staar door de eindeloze duisternis, hopeloos op zoek naar licht.

Geef een reactie