Kerst en geforceerde gezelligheid

Het is blijkbaar in trek om Kerst de titel: ‘geforceerde gezelligheid’ te geven. Want je houdt wel van je familie, maar om nu een hele avond met ze opgesloten te zitten in een huis met een gourmetstel, is te veel van het gezellige.

Is dit wanneer we vieren dat Jezus uit zijn graf opstaat, of is dat Pasen? Is dit wanneer hij aan het kruis genageld wordt, of is dat geen reden voor een leuk partijtje in je beste plunje? Ik heb het moeten opzoeken, want ondanks dat ik gedoopt ben en mijn communie heb gedaan (hallo nieuwe fiets!) is geloof het laatste waar ik me in wil interesseren. Het is dus de geboorte van de bekendste Mexicaan in de geschiedenis: ‘Jesus’. Hij werd geboren in een goedkoop hostel omdat alle acceptabele hotels al vol zaten. Uit pure ellende werd deze happening bijgewoond door vier allochtonen uit een heelal hier ver vandaan, die toevallig de twee andere stapelbedden op de kamer in gebruik namen. Voor de rest van dit sprookje dat waarschijnlijk door een voorganger van Charles Perrault is geschreven, en door de voorgangers van de gebroeders Grimm is verpakt in een sausje van honing en hagelslag, verwijs ik je door naar de dichtstbijzijnde moskee.

Ach, ondanks alle ellende die het einde van dit jaar op mijn pad is gekomen kan ik het ook van de positieve kant bekijken. Hoef ik in ieder geval geen geforceerde lach op te zetten op die ene kerstdag dat je verplicht bij je schoonfamilie moet aanschuiven voor de kaasfondue. En achter dat masker met die geforceerde lach, dat ik met veel pijn en moeite zou moet opzetten, stiekem hopen dat schoonmoeders stikt in haar coquilles st. Jaques. Dat zou wel een fijne afsluiter van het jaar zijn geweest, dat dan weer wel.

Geef een reactie