Perfectie

Het is zomer, de zon prikt in alle vroegte door de donkere gordijnen heen en licht het rood van mijn oogleden op. Zachtjes verwelkomen de merels en spreeuwen het ochtendgloren kwetterend vanuit de bomen. Ik rek me uit, open mijn ogen en zie jou voor het eerst vandaag. Zoals elke morgen ben ik opslag verliefd. Je haren als gouden golven waarover ik zeilend en tevreden glimlachend een zeemansdood tegemoet zou willen varen. Je gezicht zo fijn en perfect dat ik zachtjes mijn dank uitspreek voor het lot of de toevalligheid dat jou bij mij heeft gebracht. De donzen dekens over je lijf kunnen de perfecte vormen van je billen alleen maar accentueren. Een oerdrift neemt de regie over van mijn anders zo verfijnde motoriek, en ik knijp teder doch ferm in je volmaakte rondingen. Zachtjes kreunend open jij je ogen terwijl ik het vuur van begeerte in je pupillen zie branden. Als een mol graaf ik me een weg onder de dekens op weg naar jou, met mijn tong verken ik grommend elk plekje van jouw tempel. Mijn speeksel en jouw vocht mengen zich als een cocktail in elkaar, terwijl ik een voorproefje neem van de hemel kom jij luid kermend tot een hoogtepunt waarna we verstrengeld in elkaar tevreden weer in slaap vallen.

Geef een reactie