Plan de Champagne

Gehaast rent Ferry de trappen op, net niet snel genoeg om buiten adem te raken en zeker niet snel genoeg om op tijd te komen. Hij had een bus eerder kunnen pakken maar dan was hij een kwartier te vroeg. Vijftien minuten die hij ook langer in dromenland kon doorbrengen. Of.. nouja, hij lag eigenlijk al een uur of 2 klaarwakker naar het plafond te staren om vervolgens 10 minuten voor de wekker in slaap te vallen. Toen de wekker vervolgens ging voelde Ferry zich alsof hij door een schoolbus vol obesitaskids was overreden, helemaal vercrackt. Leerde Ferry hiervan een wijze les voor de toekomst? Allerminst.

Tegen beter weten in zette hij zijn wekker vijf minuten later, dan poetst hij zijn tanden maar niet. “TUUTUUTUU” deed de wekker, vijf veel te snel gepasseerde minuten later. “Ik koop wel wat te eten op school in plaats van wat mee te nemen en ik pak wel een bus later” dacht ons Fer hardop terwijl hij op snooze drukte. 8.45 uur is toch geen tijd voor een student, is dit een strafkamp of een onderwijsinstelling. Ferry verschilt hierin niet echt van mening met zijn medeklasgenoten. Het is verdomme 2010, de zesjes-cultuur viert zijn hoogtijdagen, wat willen ze nou?

Als Ferry de klas inloopt lijken zijn klasgenoten net klaar te zijn met het verplaatsen van de bureautjes. Voor deze les worden ze in een U-vorm gezet zodat ze ‘goed kunnen overleggen’. Dat is tenminste de insteek, in werkelijkheid is het een groot toneelstuk dat de leerlingen opvoeren. Je kunt van studenten veel zeggen, ze zijn lui, ongeorganiseerd, ze stellen alles uit en ze zijn vaak te laat, maar één ding moet je ze nageven: ze zijn verdomd vindingrijk. Luiheid maskeer je immers met creativiteit.

Ferry duikt diep in zijn stoel en haalt een pak vers uitgedraaid papier uit zijn tas, het is zelfs nog warm. In de vorige les hebben ze de opdracht gekregen antwoord te vinden op een paar deelvragen, deze ‘researchskills’ moeten vervolgens aangetoond worden door de verzamelde informatie te printen en mee te nemen naar de les. “Wat is marketing?”, “Wie zijn binnen een organisatie verantwoordelijk voor de marketing?”, “Wat is het nut van marketing?”, echt vragen van een bijzonder hoogstaand niveau. Dit allemaal onder de noemer: ‘Hoger onderwijs’. Het enige wat hoog is in dit onderwijs zijn de paarden van de leiding van deze ‘Hoge’-school. Ferry had al vrij snel door dat zelfs de gemiddelde bleach blonde VMBO-kut met een zwarte legging met bijbehorende overhangbuik, uitgezakte Uggs, een jas met een bontkraag en hoop-earrings hier niet kon falen. De research die meneer de Jager opgegeven heeft in de vorige les bestaat uit niets meer dan tien minuten Googlen. Ctrl-A, ctrl-c, ctrl-v. Ctrl-A, ctrl-c, ctrl-v. Alles klakkeloos in een Word-bestandje. “Niet vergeten bronnen te benoemen!”. Ok, www.wikipedia.com/betrouwbaremarketingbron.htm. Meneer de Jager heeft zelf denk ik niet opgelet tijdens de lessen die ervoor dienen de semi-bejaarden bekend te maken met het fenomeen internet. Deze man komt uit een tijd dat men een quill in een potje met inkt doopte ofzo.

“Kom op jongens, tijd om te brainstormen!” zegt de hoogleraar tegen de eerstejaars studenten, “We hebben een notulist en een gespreksleider nodig.” Ferry duikt nog dieper in zijn stoel in de hoop niet opgemerkt te worden, hij wil eigenlijk gewoon zijn roes uitslapen. “Nou, kom op jongens, iedereen komt een keer aan de beurt, wie wil de brainstormsessie leiden?”. Voordat de Jager iemand aan moet wijzen biedt Dirk-Jan zichzelf aan, vast en zeker met de gedachte: “dan ben ik er maar vanaf” in combinatie met “ik heb me niet voorbereid dus dat kan ik zo wel goed maskeren”. Ferry voelt een vlaag van opluchting en durft weer rechtop te zitten. “Als notulist hoef ik vast niet zo actief mee te doen aan deze onzin” denkt hij. “Ik wil wel notuleren meneer!” roept Ferry terwijl hij opstaat om niemand anders een kans te bieden dit nutteloze klusje op zich te nemen. Hij loopt naar het schoolbord vist een wit krijtrestje uit een bakje en klemt het tussen zijn te kort geknipte nagels. “We gaan het over marketing hebben zoals jullie vast wel weten, schrijf het woord ‘Marketing’ maar op het bord, dan kunnen we beginnen, uhm.. wat was je naam ook alweer?” vraagt meneer de Jager. “Ferry” antwoord Ferry. “Oja Ferry..Nou, dan geef ik nu het woord aan Dirk-Jan, en bedenk dat alles wat in je op komt goed is mensen. Er zijn geen foute antwoorden bij een brainstormsessie. Begin maar met een Plan de Campagne Dirk.” deelt de Jager nog even mee terwijl hij achter in de klas gaat staan en zijn armen in elkaar vouwt. Typisch voorbeeld van een hoogleraar, die mensen gaan nu eenmaal hard op dat soort middeleeuwse termen.

Ferry staart uit het raam naar de wolken, wanneer hij merkt dat hij wegdroomt schrikt hij op. Hij zet het witte kalkstompje tegen het groene canvas aan en schrijft zo duidelijk mogelijk het woord ‘Marketing’ in het midden. “Plan de Campagne, doe mij maar een Plan de Champagne..” denkt Ferry terwijl hij hardop om zijn eigen domme grap lacht.

Geef een reactie