Eind goed, al goed

Je bent gewoon weer een pagina in een ongeschreven boek, zoals ik nauwelijks een alinea ben in jouw script. Slechts een bijrol, of een figurant. Een alinea die je uit je scripts scheurt en plaatst waar jij hem wil hebben, wanneer jij hem wil hebben.

Mij lokkende met valse beloften van liefde, om me vervolgens lichamelijk te gebruiken en emotioneel te verkrachten. Me achterlatende met een plas van zaad op mijn buik en een gevoel leger dan mijn zak. Je herschrijft je script zodat jij de beste rol hebt, zonder daarbij de consequenties van anderen in overweging te nemen. Zolang jij maar schittert in het door jou strategisch geplaatste licht, met al je onzekerheden in de schaduw. Maar weet je, met de juiste belichting lijkt een verse drol nog op een glanzende goudklomp. Tot je dichterbij komt, te dichtbij, en die stank aan je ziel blijft kleven. Je kunt jezelf van alles wijsmaken en jezelf in een slachtofferrol plaatsen, je rol herschrijven als de heldin. Je kunt elke dag gouden glitters over je heen strooien, maar je blijft een stuk stront. Een bevrijdend gevoel als je mijn darm verlaat en ik de geur die je achterlaat wegspuit met WC-verfrisser.

Je bent gewoon een verzameling stinkende herinneringen die de geur van de goeden hebben verbloemd. De beste herinnering, de herinnering die blijft is die aan het doortrekken. Doortrekken en doorgaan.

Geef een reactie