Virtual reality

Het verschil tussen online en offline, de echte wereld en de virtuele wereld, het leven waar je een gezicht hebt en het leven waar je anoniem bent. Het verschil tussen opgroeien met een iphone en een MP3-speler, en opgroeien met een bibliotheekkaart in je bohemian spijkerjas. En dan de generatie ertussenin. ‘Wij’ zijn opgegroeid met de kennis van de wereld in onze broekzak.

Toen ik op de basisschool zat, ergens halverwege de 90’s, kwam de personal computer in beeld. Naast leren lezen, schrijven, rekenen, tekenen en sociaal wenselijk gedrag te vertonen, speelde we eigenlijk alleen (leerzame) spelletjes op die interactieve televisie.

Thuis hadden we voor die tijd al een PC, zo eentje met een groen scherm en een prompt. Via DIR naar de juiste directory navigeren om het kindvriendelijke Leisure Suit Larry te spelen. Op een gegeven moment toen de technologie sprongen begon te maken hadden we een Pentium (1?) beneden in de zaak staan. Het groene scherm was ingeruild voor eentje met meerdere kleuren en Pinball was de nieuwe rage. Vanaf toen ging het snel, voor je het wist kon je mensen en honden doodrijden in Carmageddon en dachten de oudjes en beleidsmakers van toen dat de hele generatie jeugdigen van toen, moordlustige psychopaten zouden worden. Zelfs nu nog zijn er mensen met geen enkel benul, die denken dat je een psychopaat creëert als je ze maar genoeg Call of Duty laat spelen.

In Leisure Suit Larry was je een robot met als enig doel om van bil te gaan met hoeren en geld te vergokken in het casino. Nu ben ik nog nooit naar een casino geweest en heb ik nog nooit mijn penis in een dame van lichte zeden gefrommeld. Natuurlijk ben ik in mijn eentje geen representatieve steekproef, maar het punt is gemaakt toch?

Zo groei je langzaam in het computerwereldje dat alsmaar belangrijker wordt in de maatschappij. Als internet een gemeengoed is geworden zie je dat alle ‘oudjes’ ook ineens aan ‘the internets’ gaan, als een soort volksverhuizing lopen ze allemaal met hun smartphones quotes te rebloggen. Ze willen meegaan met de tijd ofzo. Helemaal prima, maar nu komt de crux: Internet heeft een andere sociale standaard. Wat gewenst is in het echte, dagelijks leven geldt niet voor internet. Internet is een ‘wereld’ vol humor. Normen en waarden die op het internet gelden zijn anders. Sarcasme, cynisme en ironie voeren de boventoon.

En zo gebeurt het, dat mensen (vaak 50+) die ‘de internet standaard’ niet begrijpen de hele dag met een frown lopen omdat een 13-jarige ze heeft gewezen op hun beneden gemiddelde sociale-internet-intelligentie ergens op facebook.

Lekker alles letterlijk nemen, sukkels.

Geef een reactie